Εγώ ελπίζω να τη βολέψω!

(Φωτογραφία από την παράσταση του Θεάτρου Νέου Κόσμου)
Δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει το βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα, με τον τίτλο Εγώ Ελπίζω να τη Βολέψω, ενός δασκάλου του δημοτικού σχολείου του Αρζάνο της Βόρειας Ιταλίας που (αντέ)γραψε και φρόντισε τις εκθέσεις των μαθητών του... Είναι ένα σπαρταριστό βιβλίο στο οποίο υπήρξε και συνέχεια εξίσου εξαιρετική.
Στην έκθεση που έδωσε τον τίτλο στο βιβλίο (και στην ομώνυμη παράσταση του Θεάτρου του Νέου Κόσμου)ο δάσκαλος έχει ζητήσει από τοςυ μαθητές του να περιγράψουν τη "Δευτέρα Παρουσία". Ένας μαθητής αφού την περιγράφει με τα πιο ζοφερά χρώματα καταλήγει: "Εγώ ελπίζω να τη βολέψω"...

Αυτό σκεφτόμουνα κοιτάζοντας γύρω μου χθες στην πλατεία Κλαυθμώνος, όπου βρεθήκαμε με το Συντονιστικό των Συμβασιούχων. Δεν ξέρω πόσοι καταλάβανε τη συμβολική σημασία της εκεί παρουσίας μας. Η πλατεία ονομάστηκε έτσι διότι εκεί συγκεντρώνονταν παλιά οι δημόσιοι υπάλληλοι μετά την αλλαγή κυβέρνησης.
Πριν καθιερωθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ο καθένας που ερχόταν στην εξουσία τους απέλυε όλους και έβαζε τους δικούς του. Εκεί λοιπόν έκλαιγαν μαζικά οι απολυμένοι...

Οι προφάσεις και τα λόγια αλλάζουν όμως τα πράγματα μένουν ίδια. Πίσω από τις μεγαλόστομες διακυρήξεις για διαφάνεια κρύβεται ο διωγμός και η απόλυση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, που κατά κοινή ομολογία εργάστηκαν και απέδωσαν τα μέγιστα όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύουν.
Η κυβέρνηση θέλοντας να πετύχει τους στόχους της, θολώνει τα νερά και αρχίζει τις απολύσεις από τους πιο αδύναμους κρίκους, που είναι τα Stage. Ακολουθούν αυτοί που οι συμβάσεις τους λήγουν ή έληξαν πρόσφατα και έπονται οι υπόλοιποι...
Τεχνηέντως, με το θολό και γεμάτο παράθυρα άθλιο νομοσχέδιο που έβαλαν σε "δημόσια διαβούλευση" για να έχουν έναν προσχηματικό διάλογο σε προειλημμένες αποφάσεις, σπέρνουν τη σύγχυση. Πολλοί θεωρούν ότι αυτούς δεν τους θίγει. Όταν το καταλάβουν θα βρίσκονται στο δρόμο και θα αναρωτιούνται τι τους συνέβη. Ατυχώς δεν ζούμε στη Σκανδιναβία... και στην Ελλάδα όλα γίνονται!

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί Συμβασιούχοι, ανάμεσα τους και αρκετοί συνάδελφοι μου από το Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, θεωρούν ότι ανήκουν σε κάποια προνομιουχο κατηγορία που δεν θα θιγεί. Έτσι όχι μόνον έλαμψαν δια της απουσίας τους από τις χθεσινμές κινητοποιήσεις, αλλά ούτε απήργησαν καν:
Αυτοί ελπίζουν να τη βολέψουν...
Σύντομα θα βρίσκονται κι αυτοί στην πλατεία Καλυθμώνος και όχι με τους ανθρώπους που μάχονται για τα δικαιώματά τους, αλλά μόνοι τους!
Το Συντονιστικό των Συμβασιούχων αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση και μια καινοτομία: Εκεί λειτουργούμε αυτόνομα, χωρίς κομματικά καπέλα. Αυτό για όσους έχουν συνηθίσει να έχουν κάποιον μπαμπά από πάνω τους, προκαλεί ανασφάλεια. Όμως οι αγώνες κερδίζονται στο δρόμο, από ανθρώπους που αγωνίζονται με την ψυχή τους.
Και ναι. Η λέξη "απεργοσπάστης" εξακολουθεί για μένα να είναι βρισιά!


Σημείωση 1: Ήδη αποφασίστηκε συνέχεια των κινητοποιήσεων την επόμενη εβδομάδα: Από τη Δευτέρα ξεκινά μια πρωτότυπη διαμαρτυρία στο υπουργείο Εσωτερικών, ενώ την Πέμπτη θα γίνει απεργία και νέα συγκέντρωση. Παράλληλα συνεδριάζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία των Συμβασιούχων και είναι πιθανό να αποφασίσει συμμετοχή στις κινητοποιήσεις. παράλληλα σε κινητοποιήσεις προσανατολίζεται και η ΑΔΕΔΥ.
Σημείωση 2: Η κάθε κυβέρνηση θέλει να μας χωρίζει σε μόνιμους, αορίστου χρόνου, ορισμένου χρόνου, έργου, stage... Όμως όλοι είμαστε εργαζόμενοι και όλοι πληρώνουμε την κρίση που άλλοι δημιούργησαν.
Σημείωση 3: Ο κύριος Παπακωνσταντίνου αφού θέλει να κάνει περικοπές ας αρχίσει από το δικό του μισθό. Αλήθεια πόσα παίρνει ο ίδιος που θεωρεί "υψηλόμισθους" αυτούς που παίρνουν 2000 ευρώ;

Εικόνες από τη διαδήλωση των συμβασιούχων 19/11

Η σημερινή συγκέντρωση των Συμβασιούχων ήταν εξίσου μεγάλη με εκείνη της περασμένης εβδομάδας... Δυστυχώς από το δικό μου χώρο εργασίας η συμμετοχή συρρικνώθηκε. Αν και λίγοι, ήμασταν ωστόσο δυναμικοί και μαχητικοί (με το πιο άσχετο πανό της πορείας, που ωστόσο περιγράφει την πικρή αλήθεια: Με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (ή αλλιώς με Άρη Σπηλιωτόπουλο ή με Άννα Διαμαντοπούλου), εμείς παραμένουμε απλήρωτοι. 8 μπλε και 1 πράσινο μήνα.


ο αυτονόητο δικαίωμα της διαμαρτυρίας, δεν είναι και τόσο αυτονόητο... Τα ΜΑΤ εμποδίζουν τους Συμβασιούχους να πάνε στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ο πολύς κύριος Παμπούκης δηλώνει ότι θα δεχθεί έναν (1) εκπρόσωπο των Συμβασιούχων. Όταν καθόμαστε κάτω τους κάνει... τέσσερις. Η υπόθεση αγγίζει τα όρια του γελοίου. Όταν πηγαίνει η αντιπροσωπέια δηλώνει πως δεν γνωρίζει το θέμα(!) Και είναι υπουργός Επικρατείας (!!) Από που μας ήρθε αυτός;
Εμείς από το ΙΔΕΚΕ αφήσαμε ένα σουβενίρ πάνω στα κάγκελα του... Αβραμόπουλου:

Μπαμπά τι είναι το Πολυτεχνείο; 2

Χθες το βράδυ η κόρη μου βλέποντας τις φωτιές γύρω από το Πολυτεχνείο ρώτησε "Μαμά τι ψήνουν;" (!!!) Μετά πήρε ένα σημαιάκι που έχει φτιάξει για την 28η Οκτωβρίου και άρχισε να τρέχει γύρω- γύρω στο σπίτι φωνάζοντας (με τον ακόμη πιο μικρό πίσω της):
"Ψωμί- Παιδεία -Ελευθερία"...
Θα ήθελα σήμερα να δω το θέμα με κάποια τέτοια σκοπιά, αλλά δυστυχώς κυβέρνηση και δικαιοσύνη ανέλαβαν να μας θυμίσουν τι είναι για την κάθε εξουσία το Πολυτεχνείο.
Ενώ λοιπόν ο πρωθυπουργός κατέθεσε στεφάνι ο υπουργός Καταστολής και Ξυλοδαρμών, εξαπέλυσε τους αστυνομικούς στην Αθήνα, όπου χωρίς να γίνουν ιδιαίτερα επεισόδια προχώρησαν σε εκατοντάδες προσαγωγές... Η κρατική τηλεόραση με την υπεύθυνη Προπαγάνδας Κυβερνητικού Έργου (πριν της ΝΔ τώρα του ΠΑΣΟΚ) κυρία Χούκλη, έπαθε ξαφνική τύφλωση και δεν είδε καμία προσαγωγή...


Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη διάλεξε ακριβώς αυτή τη μέρα για να ασκήσει δίωξη στις πρυτανικές αρχές του Πολυτεχνείου (!!!)
Το έγκλημα τους είναι ότι έχουν επιτρέψει τη λειτουργία του Indymedia. Ποιό είναι το πρόβλημα της εξουσία με το συγκεκριμένο πόρταλ; Το γεγονός ότι "περνάνε" ειδήσεις που θα προτιμούσαν να τις πνίξουν όπως έκαναν την παλιά καλή εποχή. Να φιμώσουν ότι δεν είναι λατρευτικό για τις παντοειδείς εξουσίες. Οι προφάσεις που χρησιμοποιούν είναι γελοίες για όσους επιλέγουν να ενημερώνονται από πολλές πηγές ώστε να σχηματίζουν τη δική τους άποψη...

Προσέξτε πως παρουσιάζει (υποτίθεται "αντικειμενικά") την είδηση το "Βήμα"
Ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος ασκήθηκε σε βάρος του πρύτανη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Κ. Μουτζούρη και των αντιπρυτάνεων κκ. Ι. Πολύζου και Γερ. Σπαθή για τη λειτουργία της αντιεξουσιαστικής ιστοσελίδας Ιndymedia, η οποία «φιλοξενείται» από τον κεντρικό διακομιστή (server) του Ιδρύματος. Η είδηση προκάλεσε αναστάτωση στην πανεπιστημιακή κοινότητα, ενώ πρυτάνεις κεντρικών πανεπιστημίων συντονίζονται για να αντιδράσουν καθώς το θέμα των καταλήψεων σχολών από εξωπανεπιστημιακά άτομα αποτελεί «πληγή» για πολλά Ιδρύματα, τα οποία αναζητούν την κατάλληλη νομική φόρμουλα για να ζητήσουν τη βοήθεια των αρχών χωρίς να παραβιάσουν το πανεπιστημιακό άσυλο.

Οι διαχειριστές του Ιndymedia «φιλοξενούνται» επί σειρά ετών στο Ιδρυμα, οπότε και οι πρυτανικές του αρχές άφησαν χθες ερωτήματα για τη στιγμή που αποφάσισε να παρέμβει ο εισαγγελέας στο θέμα. Ωστόσο το στοιχείο που φαίνεται ότι εκτιμήθηκε στην άσκηση της δίωξης είναι ότι τους τελευταίους μήνες σε αυτή την ιστοσελίδα «ανεβαίνουν» οι προκηρύξεις της οργάνωσης «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Παρ΄ όλα αυτά, η Πρυτανεία του Ιδρύματος θεωρεί ότι πρόκειται για πολιτική δίωξη. «Πρόκειται για πολιτική δίωξη που αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της διακινήσεως ιδεών, η οποία μάλιστα ασκήθηκε μερικές ημέρες πριν από την επέτειο της 17 Νοέμβρη, ιστορική ημέρα προάσπισης ακριβώς αυτού του ιδανικού, και εναντίον μιας Πρυτανείας η οποία διαφύλαξε με κάθε τρόπο το πανεπιστημιακό άσυλο και τη δημόσια περιουσία» δήλωσε μιλώντας στο «Βήμα» ο κ. Μουτζούρης. Στην ομιλία του χθες πριν από την έναρξη της πορείας προς την αμερικανική πρεσβεία ο πρύτανης του Πολυτεχνείου έκανε λόγο για «επιβολή λογοκρισίας».
«Η δημοκρατία οφείλει να δίνει λόγο σε όλες τις απόψεις και αν ένα Ιδρυμα όπως το Πολυτεχνείο δεν δώσει σε όλους τον λόγο, τότε ποιος θα το κάνει;» δήλωσε ο πρώην πρύτανης του Ιδρύματος κ. Ν. Μαρκάτος..."
(από το Βήμα)
Υπενθυμίζω ότι το ΛάΟΣ, αλλά και διάφορες φασιστικές ομάδες πιέζουν εδώ και καιρό για το κλείσιμο του συγκεκριμένου portal. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποιά ήταν η εμπλοκή διαφόρων δικαστικών λειτουργών και μελών των συγκεκριμένων ομάδων και κομμάτων στο Πολυτεχνείο...
Μετά από όλα αυτά τι να πω στην κόρη μου;

Η ποίηση είναι για μια ακόμη φορά η λύση:

Μανόλης Αναγνωστάκης, Στο παιδί μου...

Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο

Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
Του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
Ονόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά.

Από τη συλλογή Ο στόχος (1970)

Μπαμπά τι είναι το "Πολυτεχνείο";

Το περασμένο Σάββατο η κόρη μου έφερε το τετράδιο της από το προνήπιο. Έπρεπε να βάλει χρώμα σε μια ζωγραφιά, όπου διάφορα παιδάκια κρατούσαν ένα πανό που έγραφε: "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία". Πιο κάτω έπρεπε να αντιγράψουν τα γράμματα της λέξης ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Δίπλα υπήρχε ένα ποιηματάκι από αυτά που πραγματικά μου προκαλούν απέχθεια και νομίζω ότι περιγράφουν ακριβώς αυτό που δεν ήταν το Πολυτεχνείο
Με ρώτησε τι είναι αυτό το "Πολυτεχνείο". Και εγώ ο λαλίστατος δεν μπορούσα να της απαντήσω. Άρχισα να ψάχνω στο Ίντερνετ μια παλιά προκύρηξη που έλεγε ανάμεσα σε άλλα:
"ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ
Στο στεφάνι που καταθέτει η βουλή
Στα σουβλάκια που ψήνονται στα κάρβουνα
Στη συγκινητική φωνή της Μαρίας..."
Και άλλα πολλά. Δεν το βρήκα. Δυστυχώς ήταν ένα προφητικό κείμενο, που μιλούσε για τον ευτελισμό της εξέγερσης μέσα από τη μετατροπή της σε "εθνική επέτειο"...

Πέρασα σήμερα δίπλα από την πορεία και έφυγα. Για μια στιγμή σκέφτηκα να βρεθώ ξανά εκεί. Στα βήματα που κάποτε είχε ακολουθήσει μέχρι και 1 εκατομμύριο κόσμος (!)
Μου φάνηκε σα να γιορτάζω το τίποτα. Θύτες και θύματα όλοι αντάμα...
Και θυμήθηκα μια άλλη πορεία. Το 1980. Βλέπετε νεκροί στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν μόνο το 1973. Υπάρχουν και οι δυο λησμονημένοι νεκροί: Ένα αγόρι και ένα κορίτσι που έπεσαν κάτω από τα χτυπήματα των ΜΑΤ της Δημοκρατίας...
Βρήκα το κείμενο που ακολουθεί...

" Για να μην ξεχνάμε...

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

Λίγους μήνες μετά, τον Νοέμβριο του 1980, σε μια πολύ σπουδαιότερη στιγμή της μεταπολιτευτικής περιόδου, πάλι ο Ζίγδης χάλασε τη μανέστρα. Η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει την πορεία του Πολυτεχνείου πέρα από την πλατεία Συντάγματος. Η πλειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΑΣΟΚ-ΚΚΕ) την τελευταία στιγμή πειθάρχησε στην αστυνομική ντιρεκτίβα, παρά τους λεονταρισμούς των προηγουμένων ημερών. Αλλά κάμποσες χιλιάδες διαδηλωτών αποφάσισαν να ακολουθήσουν τη μειοψηφία του Κ.Σ της ΕΦΕΕ (ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική) έως την αμερικανική πρεσβεία. Οπως είναι γνωστό, η νύχτα της 16ης Νοεμβρίου έγινε κόλαση με δυό νεκρούς διαδηλωτές (Κουμής, Κανελλοπούλου), τουλάχιστον δυό σοβαρά τραυματισμένους από αστυνομικά περίστροφα, πολλές εκατοντάδες σπασμένα κεφάλια, συλλήψεις κ.λπ. Τα ΜΑΤ χτύπησαν σε μιά τεράστια ακτίνα γύρω από το κέντρο των Αθηνών οτιδήποτε έμψυχο έβρισκαν μπροστά τους και δεν είχε προλάβει να κρυφτεί πίσω από τα πανό των νομοταγών πολιτικών και σπουδαστικών οργανώσεων. Τα μέλη του ΚΚΕ(εσωτ), ίσως λόγω και της επαμφοτερίζουσας στάσης της ηγεσίας τους ως προς την αποδοχή ή όχι της αστυνομικής απαγόρευσης της πορείας, ακόμα θυμούνται την επιδρομή των ροπαλοφόρων και των μηχανοκίνητων μονάδων του κράτους. Το πολιτικό κλίμα είχε ανάψει για τα καλά. Η δεξιά κυβέρνηση έπνεε τα λοίσθια.
Στις 22.11.1980, στη Βουλή, διεξήχθη πολύωρη συζήτηση για τις οδομαχίες, την ευθύνη και το μέλλον της Δημοκρατίας. Ο Ζίγδης πάλι ήξερε με ποιους είναι. Στην κινδυνολογία περί "εκτροπής από ύποπτα στοιχεία" που υποστήριζαν οι περισσότεροι συνάδελφοί του, ο Ζίγδης αντέτασσε τα πραγματικά περιστατικά και δεν είχε καμιά πρόθεση να συγκαλύψει τα όργανα του κράτους για το καλό της χώρας.
"Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη", έλεγε ο Γ. Ράλλης, διακαιολογώντας το έργο των ΜΑΤ. Ο Ζίγδης δεν συγκινήθηκε: "Η βασική αιτία του κακού είναι ότι η κυβέρνηση διατηρεί ένα Σώμα που αποτελεί ντροπή, τα ΜΑΤ. Δεν είναι αστυνομία αυτό, αυτό είναι Σώμα ΕΣ-ΕΣ, είναι χειρότερο από την ΕΣΑ, τα μέλη του είναι κακούργοι, όχι ότι οι άνθρωποι γεννήθηκαν κακούργοι, αλλά εκπαιδεύονται για να γίνουν κακούργοι. Τους είδα στη Ρόδο, όπου επετέθηκαν εναντίον ενός λαού που έκανε μια ειρηνική παρέλαση. Επετέθηκαν με τέτοια λύσσα, που δεν έχω δεί ούτε στους Ιταλούς φασίστες, όταν ήμουν παιδί στη Ρόδο (...) Ας έχουμε μια ειδική συνεδρίαση για το αν μπορεί μια Δημοκρατία να διατηρεί κρατικά όργανα , τύπου ΜΑΤ. Αυτά είναι μόνο για τους 'Χίτλερ', μόνο για τους 'Μουσολίνι'. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν σε μια δημοκρατική Πολιτεία".
Στην ίδια συζήτηση, οι πιο προσγειωμένοι ηγέτες της αντιπολίτευσης, Παπανδρέου και Φλωράκης, αρκέστηκαν σε υποδείξεις περί του χώρου και του χρόνου κατά τον οποίο οι αστυνομικές δυνάμεις θα έπρεπε να ανοίξουν τα κεφάλια των διαδηλωτών. "Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει", έλεγε ο Ανδρέας. Ηξερε ότι για να φτάσει στην εξουσία όφειλε να κάνει ορισμένες υποχωρήσεις."
(http://www.iospress.gr/mikro1997/mikro19971101.htm)

Ο Ιωάννης Ζίγδης, για όσους δεν γνωρίζουν ήταν αρχηγός της Ένωσης Κέντρου μετά τον Γεώργιο Μαύρο... Είχε δυο βασικά ελαττώματα για πολιτικός:
Ήταν τίμιος και ειλικρινής...

Ψηφίζω Ιμαρέτ!

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ξεκίνησε από 11 Νοεμβρίου τη διαδικασία ψηφοφορίας για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς που θα διαρκέσει ως τις 7 Δεκεμβρίου.
Ανάμεσα στις υποψηφιότητες ξεχωρίζει το "Ιμαρέτ" του Γιάννη Καλπούζου, που από εδώ έχουμε ήδη παρουσιάσει και εξηγήσει τα της προτίμησής μας. Ήδη το ένα μήνυμα που είχα δικαίωμα να στείλω ήταν για το εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα.
Βεβαίως υπάρχουν και άλλα βιβλία που ξεχωρίζουν στη λίστα, όπως οι "Φίλοι και εραστές", το "Ξιφίρ Φαλέρ" ή το "Για να δει τη θάλασσα", όμως το μυθιστόρημα του Καλπούζου πιστεύω πως είναι το πιο πλήρες (και συναρπαστικό)...

Η «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων που κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 230 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι η εξής (με αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο κάθε συγγραφέα):

1. Κόκκινο στην πράσινη γραμμή του Βασίλη Γκουρογιάννη, εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)

2. Το τέλος του χρόνου καθυστέρησε του Φίλιππου Δ. Δρακονταειδή, εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)

3. Το πάθος χιλιάδες φορές της Ζυράννας Ζατέλη, εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)

4. Οι αλήθειες των άλλων του Νίκου Θέμελη, εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 4 στο 54160)

5. Ξιφίρ Φαλέρ της Αθηνάς Κακούρη, εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)

6. Φίλοι και εραστές του Θοδωρή Καλλιφατίδη, εκδόσεις Γαβριηλίδη
(στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)

7. Ιμαρέτ του Γιάννη Καλπούζου, εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)

8. Ο βιολονίστας του Κώστα Καρακάση, εκδόσεις Ψυχογιός
(στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)

9. Ο μύθος του Ηρακλή Σπίλου του Νίκου Κουνενή, εκδόσεις Μεταίχμιο
(στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)

10. Υγρό φεγγαρόφωτο της Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου, εκδόσεις Κέδρος
(στείλτε ΒΑ 10 στο 54160)

11. Οι οδοιπόροι της καρδιάς της Εύας Ομηρόλη, εκδόσεις Λιβάνης
(στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)

12. Αν ήταν όλα... αλλιώς της Αλκυόνης Παπαδάκη, εκδόσεις Καλέντης
(στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)

13. Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
(στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)

14. Για να δει τη θάλασσα της Ευγενίας Φακίνου, εκδόσεις Καστανιώτη
(στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)

15. Λόγια φτερά του Χρήστου Χωμενίδη, εκδόσεις Πατάκη
(στείλτε ΒΑ 15 στο 54160)


Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό να επιλέξει, έως τη Δευτέρα 7Δεκεμβρίου 2009, το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς, ανάμεσα στα δεκαπέντε της βραχείας λίστας.

Πώς-ψηφίζετε: Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος) τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160

Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο. Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα.
Με την ψήφο τους οι αναγνώστες συμμετέχουν κατά 50% στο τελικό αποτέλεσμα ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης.
Υπενθυμίζουμε ότι το 2005 το αναγνωστικό κοινό βράβευσε την Ευγενία Φακίνου για το βιβλίο της «Η μέθοδος της Ορλεάνης», το 2006 τη Ρέα Γαλανάκη για το βιβλίο της «Αμίλητα βαθιά νερά», το 2007 τον Ανδρέα Μήτσου για το βιβλίο του «Ο κύριος Επισκοπάκης» και το 2008 τον Δημήτρη Μπουραντά για το βιβλίο του «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη».

Ανήθικη και αντιδεοντολογική η συμμετοχή σε επιτροπή που έχει στόχο να πείσει για τον εμβολιασμό!

Ποιοί παίζουν με την υγεία των παιδιών μας; Εμείς οι γονείς δεν ξέρουμε πλέον ποιόν να πιστέψουμε... Με ποιά ιδιότητα η υπουργός Υγείας (ή όπως αλλιώς την έχουν βαφτίσει) προτρέπει για τον εμβολιασμό χωρίς επιφυλάξεις; Πόσο είναι το κόστος της υστερίας με τη γρίπη;
Πόσα χρήματα έχουν ξοδευτεί για την "ενημέρωση" και πόσα για τα εμβόλια;
Ποιοί τα έχουν πάρει;
Θα απαντήσει η υπουργός που κατασκηνώνει στα κανάλια και μιλάει επί παντός του επιστητού;
Ας ελπίσουμε να μην ανακαλύψουμε την πικρή αλήθεια όταν θα είναι αργά...

Διαβάζω:
"Την παραίτηση του από επικεφαλής της επιτροπής πανδημίας της γρίπης στο νοσοκομείο Άγιος Παύλος της Θεσσαλονίκης υπέβαλε ο Στράτος Πλωμαρίτης, παθολόγος – λοιμωξιολόγος.
Ο κ. Πλωμαρίτης με δηλώσεις του αναφέρθηκε στην διαφωνία του για τους μαζικούς εμβολιασμούς, από την στιγμή που τίποτα δεν τον έχει πείσει για την αναγκαιότητα τους.
«Τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τη νέα γρίπη είναι τρομερά. Είναι ανήθικο και αντιδεολογικό, εξήγησε, να συμμετάσχω σε επιτροπή που στόχο έχει να πείσει για τον εμβολιασμό.
Εγώ δεν είδα κανένα επιχείρημα για να εμβολιαστώ.
H νέα γρίπη είναι φιλική, πιο ήπια από την κοινή γρίπη, για την οποία ο κόσμος εμβολιάζεται με φυσικό τρόπο και αποκτά ανοσία.
Στο νότιο ημισφαίριο κανένα από τα τρομολάγνα σενάρια δεν επιβεβαιώθηκαν.
Στην Αυστραλία έκαναν λόγο για 3000 θανάτους και πέθαναν τελικά 100 άνθρωποι πολλοί πιθανόν από υποκείμενη νόσο πρόσθεσε»..."
(Από τη zougla)

Το "Φθινοπωρινό ταξίδι στα Καστέλλια" υποψήφιο στα Best Post Awards '09!

Σήμερα το πρωί, βρήκα στα mail μου το πιο κάτω μήνυμα:

Αγαπητέ/ή Blogger,
Συγχαρητήρια!
Το post σου [Φθινοπωρινό ταξίδι στα Καστέλλια: Μια εκδρομή και μερικά παραμύθια] προτάθηκε ως υποψήφιο για βράβευση στα Best Post Awards ’09, στην κατηγορία Ταξίδια.
Μπορείς να το δεις στο www.bestpostawards.gr

Είναι χαρά για μένα που επιλέχθηκε αυτό το συγκεκριμένο post. Ζητάω τη βοήθεια πάνω απ' όλα των φίλων του χωριού και των Καστελλιωτών, ώστε με τη βοήθεια του διαγωνισμού, να αναδείξουμε την ομορφιά του χωριού μας και της Φωκίδας. Μια ομορφιά που καταστρέφεται καθημερινά από τις μεταλλευτικές εταιρίες...
Μπορείτε να ψηφίζετε από τις 7/12 στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.